Dzień 2: Akademickie wsparcie technokracji

Pobierz ten wpis...

Dr Francis Schaeffer był historykiem, filozofem chrześcijańskim i jednym z najwybitniejszych myślicieli ubiegłego wieku. W odcinku X (ostatnim segmencie) swojego cyklu filmów „ Jak więc powinniśmy żyć?” stwierdził, że społeczeństwo popada w moralną otchłań, pozbawione stałych absolutów, które nadawałyby formę i strukturę życiu. Aby zastąpić tę niezbędną strukturę i tym samym uniknąć całkowitego chaosu społecznego, trafnie i jasno uznał, że takie absoluty zostaną zapewnione przez coraz bardziej autorytarną, technokratyczną elitę. (Tak, Schaeffer rzeczywiście użył słowa „technokratyczny”).

Innymi słowy, gdy ludzie stracili zdolność do samoregulacji własnego życia i zachowania, ktoś lub coś wpadłoby w próżnię i zrobiłoby to za nich.

Młodszym rówieśnikiem Schaeffera był Zbigniew Brzeziński, który napisał książkę „ Between Two Ages: America's Role in the Technetronic Era”, będąc profesorem nauk politycznych na Uniwersytecie Columbia pod koniec lat 1960. XX wieku. Brzeziński był całkowitym przeciwieństwem Schaeffera, ponieważ odrzucał chrześcijaństwo, filozofię chrześcijańską, a nawet istnienie Boga.

Brzeziński doszedł do tego samego wniosku co Schaeffer (z zupełnie innych powodów), kiedy napisał:

Takie społeczeństwo byłoby zdominowane przez elitę, której roszczenia do władzy politycznej opierałyby się na rzekomo wyższej wiedzy naukowej. Nieskrępowana ograniczeniami tradycyjnych wartości liberalnych, elita ta nie wahałaby się osiągać swoich celów politycznych, wykorzystując najnowsze techniki wpływania na zachowania publiczne i utrzymywania społeczeństwa pod ścisłą kontrolą. W takich okolicznościach naukowy i technologiczny impet kraju nie zostałby cofnięty, lecz wręcz napędzałby sytuację, którą wykorzystuje. (podkreślenie dodane)

Brzeziński stwierdził dalej:

Trwający kryzys społeczny, pojawienie się charyzmatycznej osobowości i wykorzystanie mediów masowych w celu zdobycia zaufania publicznego miały być kamieniami milowymi w stopniowej transformacji Stanów Zjednoczonych w społeczeństwo o wysokim stopniu kontroli. (podkreślenie dodane)

Ponieważ Schaeffer był zapalonym czytelnikiem, prawdopodobnie czytał prace Brzezińskiego, ale nie mogę znaleźć na to żadnego dowodu. Przeczytał natomiast przełomową książkę Daniela Bella z 1973 roku pt. „ The Coming of Post-Industrial Society: A Venture in Social Forecasting”.

Bell uzyskał stopień doktora socjologii na Uniwersytecie Columbia w 1961 roku. Wiemy, że znał prace Brzezińskiego, ponieważ dokładnie je skrytykował w swojej własnej książce.

Są dwa powody, dla których przywołuję Bella: po pierwsze, był on samozwańczym apologetą technokracji, a po drugie, Schaeffer podniósł książkę Bella pod koniec odcinka X i zacytował ze strony 480:

Brak zakorzenionego systemu wierzeń moralnych jest sprzecznością kulturową społeczeństwa, największym wyzwaniem dla jego przetrwania.

Bell był rzeczywiście wielkim myślicielem w tym samym stylu, co Brzeziński; obaj byli technokratami i oboje zostali wykształceni na Columbia University, gdzie technokracja została pierwotnie opracowana w 1932. Bell był jednak znacznie bardziej bezpośredni niż Brzeziński, gdy pisał:

Tryb technokratyczny ugruntował się, ponieważ jest trybem efektywności – produkcji, programowania, „wykonywania zadań”. Z tych powodów tryb technokratyczny z pewnością rozpowszechni się w naszym społeczeństwie. (s. 354)

To Bell jako pierwszy spopularyzował i rozwinął koncepcję społeczeństwa „postindustrialnego”:

Ponieważ społeczeństwo postindustrialne zwiększa znaczenie technicznego składnika wiedzy, zmusza hierofantów nowego społeczeństwa - naukowców, inżynierów i technokratów - do konkurowania z politykami lub stania się ich sojusznikami.

Duży obraz przyszłości przedstawił 489-stronicowy „esej Bella w prognozowaniu społecznym”. Został on napisany złowieszczo w tym samym roku (1973), w którym Komisja Trójstronna została współzałożona przez Brzezińskiego i Davida Rockefellera.

Co prawda cytowałem już prace Bella w obu moich książkach o technokracji, ale nie zbadałem dokładnie, kto lub co mogło skłonić Bella do napisania tej książki. To właśnie stało się dla mnie zaskoczeniem w 2019 roku, kiedy sięgnąłem po własny egzemplarz książki Bella „ The Coming of Post-Industrial Society” (tego samego wydania, do którego Schaeffer odwoływał się powyżej) i uważniej przeczytałem jej przedmowę:

Mój największy dług instytucjonalny należy się Fundacji Russella Sage'a i jej prezesowi, Orville'owi Brimowi. Grant od fundacji w 1967 roku początkowo zwolnił mnie z jednej trzeciej zajęć dydaktycznych na Uniwersytecie Columbia i pozwolił mi zorganizować eksperymentalne seminarium magisterskie na Uniwersytecie Columbia na temat metod prognozowania. Fundacja dofinansowała również moje badania w kolejnych latach. W latach 1969-1970 spędziłem rok sabatyczny jako profesor wizytujący w Fundacji, gdzie ta książka zaczęła nabierać kształtu. (podkreślenie dodane)

Zasadniczo Bell został zatrudniony przez Russell Sage Foundation, kiedy opracował swoją książkę.

Fundacja Russella Sage'a, założona w 1907 roku, jest jedną z najstarszych fundacji w Ameryce. Początkowo była ultra-postępowym orędownikiem „nauk społecznych” i od tamtej pory jest nieprzerwanie powiązana z najbardziej postępowymi przedstawicielami globalnej elity. Na jej stronie internetowej można przeczytać:

Nic dziwnego, że archiwa historyczne Fundacji Russella Sage'a znajdują się w Rockefeller Archive Center w Nowym Jorku.

Akademickie poparcie dla współczesnej technokracji jest oczywiste i łatwe do prześledzenia. Literatura jest konkretna i jednoznaczna: wszystkie przewidywały, że elita technokratyczna zdominuje społeczeństwa.

Biorąc pod uwagę tę wizję, nie jest zaskoczeniem, że Komisja Trójstronna powstała w 1973 r., Aby „tak się stało” - z „Kapitanem Brzezińskim” na czele jako pierwszym Dyrektorem Wykonawczym.