CS Lewis: scjentyzm i zniesienie człowieka

CS Lewis
Udostępnij tę historię!
CS Lewis (1898-1963) pisał obszernie o destrukcyjnej naturze scjentyzmu i jego nieuniknionych konsekwencjach dla społeczeństwa jako całości. Technokracja i transhumanizm to bliźniacze czynniki scjentyzmu, które zniszczą cywilizację. ⁃ Edytor TN

MD Aeschliman's The Restoration of Man: C. S. Lewis and the Continuing Case Against Scientism został niedawno ponownie opublikowany w nowym, zaktualizowanym wydaniu przez Discovery Institute Press oraz w francuskim tłumaczeniu przez Pierre Téqui we Francji.

Siedemdziesiąt pięć lat temu dzisiaj, w tym doniosłym roku 1945, CS Lewis opublikował trzeci i ostatni tom z serii trzech powieści kosmicznych, mitopejskich, dystopijnych, Ta ohydna siła. Powieści są trudne do skategoryzowania i nigdy nie osiągnęły poziomu popularności jego kronik z Narnii oraz dzieł satyrycznych i apologetycznych, ale ich nadrzędny projekt filozoficzny pociąga za sobą głęboką refleksję nad charakterem historii Zachodu i świata w ciągu ostatnich 150 lat, ale przede wszystkim w katastrofalnym, apokaliptycznym okresie 1914-1945. Powieść zasługuje na porównanie z bardziej znanymi dystopiami, jak na przykład Rosjanin Jewgienij Zamiatina We (1924), Aldous Huxley's Brave New World (1932) i George'a Orwella 1984 (1949), a także anglojęzyczny ks. Apokaliptyczna fantazja RH Bensona Władca Świata (1907); ale zasługuje nawet na porównania z pismami filozoficzno-historycznymi pierwszego rzędu w tradycji Thomasa Carlyle'a Rewolucja Francuska (1839) i Aleksandra Sołżenicyna Archipelag Gułag (1974) oraz z historią i filozofią nauki przekazaną przez Alfreda North Whiteheada, Pierre'a Duhema i wielkich węgierskich uczonych zajmujących się uchodźcami, Michaela Polanyi i Stanleya L. Jaki. Już sama szerokość jego interdyscyplinarnego zakresu i głębia penetracji filozoficzno-etycznej sprawiają, że książka ta jest trudna do skategoryzowania, ale są też cechami jej znaczenia i mocy jako dzieła metafizycznej fikcji.

Sam będąc rannym weteranem I wojny światowej, Lewis wygłosił w 1943 r., W środku drugiej, jeszcze obszerniejszej i bardziej destrukcyjnej, serię zaproszonych wykładów uniwersyteckich w północnej Anglii, które zostały opublikowane przez Oxford University Press pod koniec tego samego roku. tak jak Zniesienie człowieka, dystopijny tytuł z niewinnie brzmiącym, specjalistycznym podtytułem, Refleksje na temat edukacji ze szczególnym uwzględnieniem nauczania języka angielskiego w szkołach wyższych. Nadal wysuwane są wysokie zarzuty dotyczące tego krótkiego, gęstego, klarownego eseju wyjaśniającego; wybitny badacz literatury z Oxfordu, AD Nuttall (1937-2007), autor jednej z najwspanialszych książek ostatnich pięćdziesięciu lat o Szekspirze, napisał o tym: „Argument, który się rozwija, jest olśniewający. To w pewnym sensie dziwne, że dzieło, które tak dokładnie przepuszcza całe tomy Nietzschego i Sartre'a, nie jest szerzej podziwiane, zwłaszcza że styl, w jakim jest prezentowany, jest genialnie klarowny ”. We własnej przedmowie Lewisa do Ta ohydna siła, mówi nam, że powieść jest „wysoką historią” o diabelstwie, chociaż ma za sobą poważny „punkt”, który starałem się przedstawić w swoim Zniesienie człowieka. ” Jest to również wyjątkowo odkrywcza „opowieść o duchach”, którą można z zyskiem czytać razem z doskonałą dziennikarką naukową Deborah Blum Łowcy duchów: William James i poszukiwanie naukowego dowodu życia po śmierci (2006).

Anatomia filozoficzna

Powieść jest narracyjną, fikcyjną wersją filozoficznej anatomii o wymiarze satanistycznym i implikacji znacznej części współczesnej historii od 1914 r., Którą sam Lewis przeżył, wewnętrznie jako żołnierz, intelektualnie jako uczony, a zastępczo jako widz świata. wydarzeń i jako prozaik. Ale inaczej Brave New World1984We, or Władca Światazawiera także łagodną wizję ludzkich możliwości i przebłyski szczęśliwości. Przypomina jasnowidzące, apokaliptyczne spostrzeżenia psychologiczne i metafizyczne Dostojewskiego, ale zawiera także wizje harmonii kosmicznej, ludzkiej, a nawet zwierzęcej i roślinnej, które przypominają św.Franciszka z Asyżu, Dantego, Spensera, późne romanse Szekspira, Blake'a, Tołstoja i GK Chestertona Człowiek, który był w czwartek. „Szacunek dla życia” Alberta Schweitzera i pobożna, pełna wyobraźni ekologia Wendell Berry to nowsze przykłady.

Ale „jeśli istnieje sposób na lepsze, wymaga pełnego spojrzenia na najgorsze”. Dla Lewisa wielka współczesna apostazja, która doprowadziła do Armageddonów XX wieku, miała miejsce pod koniec XIX wieku wraz z małżeństwem myśli darwinowskiej i nietzscheańskiej, które jednocześnie spowodowało katastrofalny upadek religijno-humanistycznej wiary w teizm prawa naturalnego i ogromny wzrost post-moralnego cynizmu i bezwzględności w pismach Nietzschego i wyłaniającej się ideologii darwinizmu społecznego, czy to w jego nacjonalistyczno-faszystowsko-militarystycznej formie, tak zwanej „naukowo-socjalistycznej” formie komunistycznej lub w mniej w pełni zorganizowanej forma konkurencyjno-kapitalistyczna. W 20 roku opublikował krytyk literacki John Carey Intelektualiści i masy: duma i uprzedzenie wśród inteligencji literackiej, 1880-1939, w którym przekonywał, że w całym tym okresie na Wyspach Brytyjskich tylko dwóch głównych pisarzy oparło się czarującemu, radykalnie „oświeconemu” urokowi Nietzschego: GK Chesterton i Arnold Bennett. Lewis może być postrzegany jako uczeń Chestertona i podobnie jak on odczuwał sejsmiczne przesunięcie świadomości od często kwestionowanej, ale trwałej tradycji judeochrześcijańskiego prawa naturalnego takich postaci, jak Samuel Johnson, Burke, Jane Austen, Dickens, Abraham Lincoln, Frederick Douglass, Lord Acton i William Jennings Bryan.

Herezja darwinowsko-nietzscheańska

AD Nuttall w zdumiewający sposób argumentuje, że krótki traktat filozoficzny Lewisa Zniesienie człowieka „Odrzuca całe tomy Nietzschego i Sartre'a”, ale sama jego klarowność odstraszyła współczesnych intelektualistów i doprowadziła do jej zaniżenia. Ta ohydna siła próbuje dać żywy narracyjny obraz tego, jak gigantycznie potężna herezja darwinowsko-nietzscheańska faktycznie sprawdza się w praktyce, coś, co Lewis czuł, było naprawdę oczywiste w ciągu dziesięcioleci jego życia aż do 1945 r. W anty-redukcjonistycznym eseju o Blake'u z 1972 r. wojowniczy moralista i krytyk literacki z Cambridge, FR Leavis, wskazał, że „chociaż musimy przyznać, że życie Darwina świadczy o istnieniu inteligencji i celu, jego teoria ewolucji zaproponowała, aby zrezygnować z tych potrzeb. słowa”(Podkreślenie dodane).

Powieść Lewisa przekazuje ideę, że osoba ludzka jest nieuchronnie, niemal grawitacyjnie, przyciągnięta do jakiejś koncepcji o ostatecznej wartości i znaczeniu. „Trudność, która się pojawia”, ujął to epigramatycznie GK Chesterton, „kiedy ludzie przestają wierzyć w Boga, nie polega na tym, że w nic nie wierzą, ale na tym, że wierzą w wszystko. ” Jasnowidz Dostojewski widział, że zniszczenie ortodoksyjnej wiary w Boga-człowieka Jezusa Chrystusa doprowadziło do nowego wróżenia i ubóstwa, pogoni za człowiekiem-bogiem „homo deus”, zapowiedzianym przez markiza de Sade i Maxa Stirnera oraz Ralpha Waldo Emersona iw pełni wyrażać się w koncepcji Nietzschego post-moralnego „Supermana”. Może przybrać formę nacjonalistyczną, rasistowską, imperialistyczną, utylitarystyczną lub prometejsko-proletariacką, bądź też w wyniku prostego, ale dogłębnego hedonistycznego egotyzmu, jak u markiza de Sade i Stirnera; ale pewne założenie lub stwierdzenie ostatecznej wartości lub wartości dla jednostek lub grup - narodów, ras, klas - jest nieuniknione. Język i konceptualizacja same w sobie zakładają lub pociągają za sobą.

„Czytanie”

W znakomitym przed I wojnie światowej eseju „O czytaniu” Chesterton intuicyjnie dostrzegł głębię nietzscheańskiego zagrożenia (tak pociągającego dla jego przyjaciela George'a Bernarda Shawa) i porównał uroczysty, histrioniczny niemoralizm Nietzschego do przedstawionego przez Szekspira nieprawości uzurpator Ryszard III w swojej sztuce: to, co początkowo szalony egoista Nietzsche chwalił i sławił, ortodoksyjny chrześcijanin Szekspir potępił i potępił. Cierpiąc koszmary o własnych morderstwach, Richard próbuje przygotować siebie i swoich zwolenników:

Niech nasze bełkotliwe sny nie przerażają naszych dusz.
Sumienie to tylko słowo, którego używają tchórze,
Zaprojektowany początkowo, aby wzbudzać podziw.
Nasze silne ramiona będą naszym sumieniem; miecze, nasze prawo.

RICHARD III, V, VI, 38–41

„Souls” to oczywiście ironia losu, gdyż Richard w ogóle nie wierzy w duszę, a jedynie w wolę. Richard jest cynicznym nominalistą - „Sumienie jest tylko jednym słowo... "

Sceptyczne, nominalistyczne myślenie Hume'a („genialny sofista” - GEM Anscombe) i francuskich filozofów w XVIII wieku pozbawiło wyłaniające się nauki przyrodnicze ich powierniczego rdzenia racjonalnego, tworząc radykalnie redukcjonistyczny pozytywizm, który, jak wybitny współczesny polski filozof Leszek Kołakowski (18-1927) „wyrzeka się transcendentalnego znaczenia prawdy i redukuje [nawet] wartości logiczne do cech zachowania biologicznego”. W swojej historii myśli pozytywistycznej Alienacja rozumuKołakowski zatytułował jeden rozdział „Destrukcyjne konsekwencje dzieła Hume'a”.

Drapieżny sposób myślenia

Pod koniec XIX wieku mariaż subracjonalnej i sub-moralnej darwinowskiej idei „przetrwania najlepiej przystosowanych” oraz Nietzschego post-moralnej woli władzy wytworzyły drapieżny sposób myślenia, który miał wiele wspólnego z krwawymi tragediami przyszłego wieku i naszych czasów, jak pokazała obszerna literatura naukowa. (Wspaniałe niedawne przykłady to Richard Weikart Od Darwina do Hitlera (2004) i Yvonne Sherratt's Filozofowie Hitlera (2013).) Sherratt zauważa, że ​​„niesławna praca Nietzschego Zaratustra, w którym ukuł ideę „Supermana”, został wydrukowany w 150,000 XNUMX egzemplarzy podczas pierwszej wojny światowej i rozdany niemieckim żołnierzom na froncie ”.

Lewisa Zniesienie człowieka nie jest dziełem teologicznym, ale argumentem metafizycznym, „błyskotliwie klarownym” traktatem filozoficznym broniącym „filozofii odwiecznej”. Ale Ta ohydna siła jest jednocześnie dziełem fantastyczno-naukowym, mitopejskim i teologicznym, mającym korzenie i pokrewieństwa z biblijną literaturą apokaliptyczną, Odyssey, Dantego Komedia, Milton's Paradise Lost, Swift's podróże Guliweraoraz transcendentalne wizje Williama Blake'a, najjaśniejsze w jego „Auguries of Innocence” z 1803 roku. Kluczowym fragmentem zarówno wizjonerskich wierszy Blake'a, jak i wizjonerskich powieści Lewisa jest stwierdzenie św. Pawła w Liście do Efezjan: „Nie walczymy z ciałem i krwią; mamy do czynienia z książętami i mocami, z tymi, którzy panują nad światem w tych mrocznych czasach, ze złowrogimi wpływami w porządku wyższym niż nasz ”(Ef. 6:12, tr. Ronald Knox). Późne wizje Blake'a są często rozczarowująco przerywane i niejasne, ale był jasny, wierząc, że „najsilniejsza trucizna, jaką kiedykolwiek poznano, pochodzi z laurowej korony Cezara”. Pogoń za władzą, bez cnoty, potępiona przez myślicieli chrześcijańskich, takich jak św. Paweł i św. Augustyn, jako „dominacja libido, ”Staje się„ oświeconą ”nowoczesną wolą woli Nietzschego i jego legionu wielbicieli i uczniów, w tym HL Menckena, Clarence'a Darrowa, Emmy Goldman i sędziego Olivera Wendella Holmesa w USA. Władza bez dobroci, siła psychiczna i fizyczna bez etyki i sprawiedliwości to „ta ohydna siła”.

„Złośliwe wpływy w kolejności wyższej niż nasza” są przedstawione w Ta ohydna siła. Siła łącząca ludzi z tymi transcendentalnymi wpływami jest ideologiczna lub filozoficzna - poprzez dobrowolne mentalne otwarcie się na post-moralne bożki władzy intelektualiści nowej technokracji, obecnie nazywani „posthumanistami” lub „transhumanistami”, wchodzą w prawdziwie „transludzcy” ”Sfery rzeczywistości konceptualnej i egzystencjalnej. Mniej świadomie niż dr Faustus Marlowe'a, „nowa klasa” naukowo-politycznych „odżywek” Lewisa współpracuje z dzikimi, drapieżnymi siłami we wszechświecie. Nawet popularny współczesny futurysta Yuval Harari martwi się dziś o „uwolnienie nowych posthumanistycznych technologii” (Homo Deus, 2016). Lewis szczególnie błyskotliwie przedstawił tę kwestię w rozdziale trzecim Zniesienie człowieka w 1943 roku.

Przeczytaj całą historię tutaj…

O autorze

Patrick Wood
Patrick Wood jest wiodącym i krytycznym ekspertem w dziedzinie zrównoważonego rozwoju, zielonej gospodarki, agendy 21, 2030 i historycznej technokracji. Jest autorem Technocracy Rising: The Trojan Horse of Global Transformation (2015) i współautorem Trilaterals Over Washington, Volumes I i II (1978–1980) wraz z nieżyjącym Antonim C. Suttonem.
Subskrybuj
Powiadamiaj o
gość
7 Komentarze
Starsze
Najnowszy Najczęściej zagłosowano
Informacje zwrotne w linii
Wyświetl wszystkie komentarze
Ćwiek

To była super lektura. Dzięki za opublikowanie tego!

STEPHEN

Ateizm ostatecznie pragnie całkowitego zapomnienia - a całkowite zapomnienie jest jego ostateczną obietnicą. Jednak podczas gdy życie istnieje na Ziemi, prawdziwe zapomnienie - bez czasu, bez znaczenia, bez miłości, bez nienawiści, bez niczego istniejącego ani nigdy nie istniejącego - nigdy nie jest możliwe.
Chcą czarnej i odkurzonej nicości, bez wyboru między dobrem a złem.
Ateistyczni naukowcy stanowią wyraźne i aktualne zagrożenie dla wszelkiego życia na Ziemi, a zwłaszcza dla ludzi.

tylko mówię

CS Lewis był w okultyzmie. https://www.crossroad.to/heaven/Excerpts/warnings.htm W świeckim świecie CS Lewis jest bardzo lubiany. To powinno dać nam wskazówkę. Na przykład Bono z U2, który jest złym człowiekiem: https://www.u2interference.com/15276-the-screwtape-songs-bono-c-s-lewis-and-zoo-era-u2/

tylko mówię
Mary Mitchell

Jak wskazałeś w tym wspaniałym artykule, „Nauka” nie jest ustalona, ​​Irt jest bardzo dyskusyjna, ale zwłaszcza w kontekście obecnego zaabsorbowania koronawirusem, wszyscy, których słyszysz, wychodzą z założenia, że ​​szczepionki reprezentują szczyt współczesnej nauki i że należy przeciw szczepieniom, preferując inny kurs, są przeciw „nauce”. Rzeczywiście, ci, którzy kwestionują konwencjonalny pogląd, są uciszani przez dominujące media, pod groźbą utraty reputacji i zatrudnienia! Spójrz na naukowców z ICSLS, którzy złożyli wniosek do Lancetu o wycofanie wpływowej pracy w Lancet dotyczącej testu PCR.

Dan Farrand

Nietzsches pisał w stylu, który umożliwiał odczytanie w nim wielu różnych znaczeń. Nie broniłbym go, mówiąc, że Nietzsche jest źle rozumiany, ponieważ jego praca (w dużej mierze opublikowana przez jego siostrę po jego śmierci) stała się akceptowanym pojemnikiem na całą klasę pomysłów – i tak właśnie jest. Myślę, że to Nietzsche ukuł wyrażenie „Bóg nie żyje”. Jest powszechnie czytany jako celebrujący to, kiedy w rzeczywistości wydaje się, że miał to na myśli jako lament, który ożywia jego wysiłki na rzecz odkrycia nowej podstawy dla wartości moralnych oddzielnie.... Czytaj więcej "