Kryzys klimatyczny i mit zielonego kapitalizmu

Udost臋pnij t臋 histori臋!

Zbli偶aj膮ce si臋 rozmowy klimatyczne w Pary偶u w grudniu tego roku zosta艂y scharakteryzowane jako ostatnia szansa ludzko艣ci na zareagowanie na zmiany klimatu. Wiele os贸b ma nadziej臋, 偶e tym razem zostanie osi膮gni臋ta jaka艣 forma porozumienia mi臋dzynarodowego, zobowi膮zuj膮c 艣wiat do znacznego ograniczenia emisji gaz贸w cieplarnianych.

A jednak wida膰 wyra藕ne oznaki, 偶e szeroko reklamowane 鈥瀝ozwi膮zania鈥 cel贸w w zakresie redukcji emisji i mechanizm贸w rynkowych s膮 niewystarczaj膮ce do tego, co jest wymagane.

W naszej nowej ksi膮偶ce 鈥瀂miany klimatu, kapitalizm i korporacje: procesy tw贸rczego samozniszczenia鈥 przygl膮damy si臋 przyczynom, dla kt贸rych tak si臋 sta艂o. Twierdzimy, 偶e firmy s膮 zamkni臋te w cyklu wykorzystywania zasob贸w 艣wiata w coraz bardziej kreatywny spos贸b.

Innowacyjne niszczenie 艣rodowiska

Roz艂膮czenie mi臋dzy dzia艂alno艣ci膮 biznesow膮 a dzia艂aniami na rzecz klimatu symbolizowa艂o og艂oszenie na pocz膮tku tego roku, 偶e znaczna cz臋艣膰 funduszy na spotkanie w Pary偶u pochodzi od g艂贸wnych firm paliw kopalnych i emitent贸w w臋gla; sytuacja, kt贸r膮 przyznali francuscy urz臋dnicy ds. klimatu, by艂a nieunikniona finansowo.

Cho膰 by膰 mo偶e nie jest to zaskakuj膮ce, to o艣wiadczenie wskazuje na g艂臋bszy problem, przed kt贸rym teraz stoimy - globalny system ekonomiczny kapitalizmu korporacyjnego wydaje si臋 niezdolny do osi膮gni臋cia poziom贸w dekarbonizacji niezb臋dnych do unikni臋cia niebezpiecznych zmian klimatu. Ludzko艣膰 jest zamkni臋ta w procesie 鈥瀟w贸rczego samozniszczenia鈥.

Nasze gospodarki opieraj膮 si臋 teraz na coraz bardziej pomys艂owych sposobach wykorzystywania ziemskich rezerw paliw kopalnych i konsumowaniu system贸w podtrzymywania 偶ycia, na kt贸rych polegamy w celu przetrwania. Jest to widoczne w po艣piechu niekt贸rych najwi臋kszych 艣wiatowych firm do wiercenia g艂臋binowych i arktycznych ropy naftowej, przetwarzania piask贸w bitumicznych, nowych wielkich kopalni w臋gla oraz 鈥瀞zczelinowania鈥 gazu 艂upkowego i pok艂ad贸w w臋gla. Przyk艂ady te podkre艣laj膮 zar贸wno pomys艂owy geniusz korporacyjnego kapitalizmu, jak i 艣lepot臋 przemys艂u i rz膮du na katastrof臋 ekologiczn膮, kt贸r膮 wymy艣laj膮.

W艂膮czenie krytyki

Nasza ksi膮偶ka pokazuje, w jaki spos贸b du偶e korporacje s膮 w stanie nadal anga偶owa膰 si臋 w coraz bardziej ekologiczne zachowania, ukrywaj膮c zwi膮zek mi臋dzy nieko艅cz膮cym si臋 wzrostem gospodarczym a pogarszaj膮cym si臋 zniszczeniem 艣rodowiska. Osi膮gaj膮 to poprzez kwestionowanie sposobu postrzegania kryzysu klimatycznego; niezmiennie okre艣laj膮c go jako temat stronniczej debaty, a nie powa偶ny problem spo艂eczny, gospodarczy i polityczny, kt贸rym nale偶y si臋 zaj膮膰. Ale, co wa偶niejsze, poprzez wymy艣lenie na nowo codziennego rytua艂u 鈥瀙rowadzenia firmy jak zwykle鈥 jako ca艂kowicie normalnego i ekologicznego procesu.

Poprzez narracj臋 鈥瀦ielonego鈥 kapitalizmu korporacje i rynek s膮 przedstawiane jako najlepsze sposoby reagowania na kryzys klimatyczny. W tym wymy艣lonym przez firm臋 鈥瀍kologicznym鈥 produkcie i us艂udze, zwi臋kszonej 鈥瀍koefektywno艣ci鈥 oraz pomys艂owo艣ci i technologicznym opanowaniu przedsi臋biorczo艣ci uchronimy nas przed katastrof膮.

Lobbing i dzia艂alno艣膰 polityczna przedsi臋biorstw utrudniaj膮 bardziej sensowne propozycje redukcji emisji.

Ponadto obywatele s膮 w艂膮czani w kampanie korporacyjne, a tak偶e jako konsumenci i 鈥瀍kopreni艣ci鈥 w poszukiwaniu 鈥瀦ielonej konsumpcji鈥. Jeste艣my markami, kt贸re nosimy, samochodami, kt贸rymi prowadzimy, produktami, kt贸re kupujemy; z przyjemno艣ci膮 stwierdzamy, 偶e przysz艂o艣膰 jest przedstawiana jako 鈥瀊ezpiecznie鈥 w r臋kach rynku.

B艂yszcz膮cy wizerunek ekologiczno艣ci korporacyjnej i zr贸wnowa偶onego rozwoju biznesu nie obiecuje 偶adnych konflikt贸w ani kompromis贸w. W tym przypadku mo偶na zaj膮膰 si臋 zmianami klimatu, kontynuuj膮c obecny globalny wzrost konsumpcji; nie ma sprzeczno艣ci mi臋dzy zamo偶no艣ci膮 materialn膮 a dobrostanem 艣rodowiska.

Proponuj膮c, 偶e inicjatywy korporacyjne wystarcz膮, taka wizja dobrze wpisuje si臋 r贸wnie偶 w neoliberalizm - dominuj膮cy system gospodarczy i polityczny naszych czas贸w. Alternatywy, takie jak regulacje stanowe i obowi膮zkowe ograniczenia dotycz膮ce wykorzystania paliw kopalnych, s膮 postrzegane jako przynosz膮ce skutki odwrotne do zamierzonych, a nawet szkodliwe. Wydaje si臋, 偶e nie ma alternatywy dla rynku.

Podobnie jak Fredric Jameson, 鈥炁俛twiej jest wyobrazi膰 sobie koniec 艣wiata ni偶 koniec kapitalizmu鈥.

Biznes jak zwykle

W ten spos贸b ukrywa si臋 zniszczenie 艣rodowiska wbudowane w nasz system gospodarczy. Radzenie sobie z t膮 epick膮 sprzeczno艣ci膮 z kapitalizmem wymaga艂oby materialnych kompromis贸w, kt贸re podwa偶aj膮 to偶samo艣膰 i interesy.

W艂a艣nie dlatego alternatyw臋 dla 鈥瀦wyk艂ego biznesu鈥 trudniej jest sobie wyobrazi膰 i 艂atwiej jest odrzuci膰 go jako wroga dobrobytu spo艂ecznego - co krytycy tak cz臋sto charakteryzuj膮 jako powr贸t do 偶ycia w jaskiniach lub powr贸t do 鈥瀋iemnych wiek贸w鈥 .

Taka jest supremacja naszych obecnych kapitalistycznych wyobra偶e艅, 偶e wymusza silny wp艂yw na nasze my艣lenie i dzia艂ania. Jest to u艣cisk wzmocniony przez promocj臋 ka偶dego nowego 鈥瀦ielonego鈥 produktu, u艣cisk wzmocniony poprzez ustanowienie funkcji zr贸wnowa偶onego rozwoju w biznesie i administracji, u艣cisk broniony przy ka偶dym zakupie 鈥瀘ffsetu鈥 na lot do miejsca wakacyjnego.

Ostatecznie 鈥瀞ukces鈥 rozm贸w w Pary偶u w sprawie klimatu wydaje si臋 ma艂o prawdopodobny, aby podwa偶y膰 fundamentaln膮 dynamik臋 kryzysu klimatycznego. Dramatyczna dekarbonizacja oparta na limitach konsumpcji, wzrostu gospodarczego i wp艂yw贸w korporacyjnych nie jest otwarta do dyskusji.

Globalne elity raczej u艂o偶y艂y odpowied藕 wok贸艂 akcentowania tych trend贸w. Do czasu tych zmian dominacja korporacyjnego kapitalizmu zapewni ci膮g艂e szybkie rozwi膮zywanie naszego klimatu mieszkalnego.

Przeczytaj ca艂膮 histori臋 tutaj鈥

Zapisz si臋!
Powiadamiaj o
go艣膰

0 Komentarze
Informacje zwrotne w linii
Wy艣wietl wszystkie komentarze