Trzydzieści jeden agencji ONZ, wraz z trzydziestoma pięcioma innymi organizacjami dobroczynnymi, zostało pozbawionych finansowania i będą one opłakiwać stratę setek milionów dolarów. Zlikwidowano również rażąco Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC). To prawdziwy cios dla 17 Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ. ONZ od dziesięcioleci jest siedliskiem antyamerykańskiej retoryki, a wiele organizacji konserwatywnych, w tym autor tego tekstu, wzywa do całkowitego wycofania się.

To tylko krok od jawnej kradzieży energii z sektora prywatnego i jej realokacji do energochłonnych centrów danych AI. Kolejnym krokiem będzie rozpowszechnienie w całym kraju narracji o „dzieleniu się energią”. Pierwsze dwa wymogi technokracji w latach 1930. XX wieku brzmiały: „1. Rejestrować w sposób ciągły, 24 godziny na dobę, całkowitą konwersję energii netto oraz 2. Poprzez rejestrację energii przetworzonej i zużytej, umożliwić zbilansowane obciążenie”. Brzmi znajomo?

Jak te wszystkie śmieci – czysty zrównoważony rozwój, czyli technokracja – pojawiły się w naszych miastach i stanach? Odpowiedź: pełnowymiarowy atak agentów ONZ. Wyzywam Cię i poszukaj w Google swojego miasta i hasła „plan działań na rzecz klimatu”. Będziesz zszokowany! Szacuję, że siedemdziesiąt procent wszystkich miast ma już formalny plan, a kolejne dwadzieścia procent nad nim pracuje.

Organizacja Narodów Zjednoczonych ma siedzibę na 17 akrach ziemi na Manhattanie, pierwotnie przekazanej przez Johna D. Rockefellera Jr. w 1946 roku. Od tamtej pory Organizacja podporządkowała się globalnym elitom, aby dominować nad światem, mimo że była finansowana głównie z funduszy amerykańskich podatników. Komisja Trójstronna, założona przez Davida Rockefellera w 1973 roku, wykorzystała ONZ do rozpowszechniania Agendy 21, Agendy 2030, Zrównoważonego Rozwoju, globalnego ocieplenia i zerowej emisji netto. Dobrze: powinniśmy ją uwolnić od naszej niedoli.